{"id":11913,"date":"2022-04-06T14:32:26","date_gmt":"2022-04-06T12:32:26","guid":{"rendered":"http:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/?p=11913"},"modified":"2022-04-06T14:33:51","modified_gmt":"2022-04-06T12:33:51","slug":"chlodna-noc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/2022\/04\/06\/chlodna-noc\/","title":{"rendered":"Ch\u0142odna noc"},"content":{"rendered":"
\"Pierwsze
24.02.2022, Tbilisi, Gruzja.<\/figcaption><\/figure>\n

\nOd ostatniego wpisu na moim blogu min\u0119\u0142o wiele czasu. To jak bardzo skrad\u0142 moje serce Instagram, tak m\u00f3j blog na tym cierpi. Nie zmienia si\u0119 ten fakt od lat, ale ile rado\u015bci daje pisanie tu cokolwiek. Dzi\u015b pierwszy dzie\u0144 kwietnia, a m\u00f3j marzec by\u0142 miesi\u0105cem bardzo ciekawym. Do nadrobienia na blogu mam Chark\u00f3w, Fuerteventura czy Gran Canari\u0119, a tak\u017ce samotn\u0105 Gruzj\u0119. Du\u017co tego, jednak dzi\u015b chcia\u0142bym napisa\u0107 o czym\u015b innym.<\/p>\n

24 lutego 2022 roku obudzi\u0142em si\u0119 kiedy jeszcze w Polsce wi\u0119kszo\u015b\u0107 os\u00f3b spa\u0142a. By\u0142em w pokoju hotelowym w samym centrum Tbilisi. W\u0142\u0105czy\u0142em telewizor, a bardzo to lubi\u0119 jak jestem gdzie\u015b w obcym miejscu. W domu ogl\u0105dam ma\u0142o, a bardzo cz\u0119sto bywa i tak, \u017ce zapominam o tym, \u017ce mamy telewizor. I chocia\u017c ju\u017c wieczorem co\u015b wisia\u0142o w powietrzu to dopiero \u015bwit zmieni\u0142 tak wiele. Jak dwa lata temu, gdy \u015bwiat powoli poznawa\u0142 si\u0119 z koronawirusem. Patrzy\u0142em w telewizor, przewala\u0142em Internet. Bo blisko 24 godzinach od przyjazdu do Tbilisi, moje serce przygas\u0142o i dzieje si\u0119 tak do dzi\u015b. I podczas pobytu w Gruzji postanowi\u0142em, \u017ce jak wr\u00f3c\u0119 musz\u0119 jako\u015b pom\u00f3c. Jestem po prostu Ukrainie to winny. Dlaczego?<\/p>\n

Moja pierwsza podr\u00f3\u017c na wsch\u00f3d to w\u0142a\u015bnie Ukraina, a w\u0142a\u015bciwie przez Lw\u00f3w na Krym. Skutki tamtego wyjazdu odczuwam do dzi\u015b bo zwyczajnie Ukraina sta\u0142a si\u0119 przez te blisko dwie dekady cz\u0119\u015bci\u0105 mnie. To trudne do opisania w dw\u00f3ch, trzech zdaniach i nawet tego nie chc\u0119 tu robi\u0107. I tak z pocz\u0105tkiem marca wr\u00f3ci\u0142em do Polski. Od razu zapisa\u0142em si\u0119 do podj\u0119cia wolontariatu bo w zasadzie nie bardzo mog\u0142em pom\u00f3c inaczej. Na pierwszy rzut zapisa\u0142em si\u0119 by pomaga\u0107 na Dworcu Zachodnim w Warszawie i musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142o to doznanie bardzo mocne. Po wielu godzinach pomagania od najprostszych rzeczy po takie kt\u00f3re wymaga\u0142y mocnej fizycznej si\u0142y. Kto\u015b zemdla\u0142, kto\u015b p\u0142acze, piesek si\u0119 cieszy, kto\u015b pokazuje mi, \u017ce wszystko co tu ma to jedyne co ma bo jego dom przesta\u0142 istnie\u0107. Inna kobieta pokazywa\u0142a mi legitymacj\u0119 poszkodowanej przez awari\u0119 w Czarnobylu.<\/p>\n

Kiedy wraca\u0142em w nocy do domu, maj\u0105c \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce wracam do swojego \u0142\u00f3\u017cka, ciep\u0142ego, trudno mi by\u0142o w \u015brodku opanowa\u0107 emocje. Oczy si\u0119 szkli\u0142y kiedy widzia\u0142em te ma\u0142e, zm\u0119czone dzieci i ich matki. Kiedy by\u0142em zapisany na kolejn\u0105 zmian\u0119 wolontariack\u0105, dosta\u0142em telefon z kolejnego miejsca gdzie si\u0119 zapisa\u0142em i w zasadzie tam celowa\u0142em. Mowa o byciu wolontariuszem Polskiej Akcji Humanitarnej. I tak zosta\u0142em wys\u0142any do Zosina na kilka dni. Przyznam si\u0119, \u017ce poczu\u0142em lekki stres ale tylko zwi\u0105zany czy dam rad\u0119. Fizycznie bo r\u00f3wnocze\u015bnie moje l\u0119d\u017awie si\u0119 odezwa\u0142y, a z nimi od kilku lat prowadz\u0119 dialog. I tak od telefonu do telefonu, sta\u0142em wieczorem na granicy polsko-ukrai\u0144skiej, pomagaj\u0105c uchod\u017acom. By\u0142em tam jako Robert cz\u0142owiek, a nie jako Robert cz\u0142owiek-fotograf, chocia\u017c aparat mia\u0142em przy sobie. Jak zawsze. W kieszeni mia\u0142em te\u017c paszport bo skoro cz\u0142owiek jest tak blisko to chcia\u0142by tam wej\u015b\u0107. Chocia\u017c na chwil\u0119. W mi\u0119dzyczasie zrobi\u0142em kilka fotografii. Bez ludzi bo nie mia\u0142em zwyczajnie sumienia by ich fotografowa\u0107. Nie po to tam by\u0142em.<\/p>\n

Poprzednia noc by\u0142a zima. Wr\u00f3ci\u0142em do naszego domku, oddalonego jakie\u015b 20 kilometr\u00f3w na p\u00f3\u0142noc od Zosina. I tu w nocy wydarzy\u0142a si\u0119 rzecz dziwna, kt\u00f3r\u0105 zapami\u0119tam na bardzo d\u0142ugo. Mianowicie jedna z wolontariuszek wyda\u0142a m\u00f3j plecak, pe\u0142en bezcennych moich rzeczy obcej osobie z Ukrainy. Sp\u00f3\u017ani\u0142em si\u0119 dos\u0142ownie pi\u0119\u0107 minut. Pi\u0119\u0107 cholernych minut. Nie ukrywam, ale wkurwi\u0142em si\u0119 okrutnie. Szybkie rozeznanie z kt\u00f3rego dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce plecak dosta\u0142 starszy Pan. Wolontariuszka my\u015bla\u0142a, \u017ce to dar. Dar kurwa. Samoch\u00f3d oddali\u0142 si\u0119 w nieznanym kierunku. By\u0142em smutny bo nigdy nie zdarzy\u0142a mi si\u0119 nawet podobna sytuacja. By\u0142a jednak nadzieja, mianowicie w plecaku mia\u0142em AirTag czyli ma\u0142\u0105 p\u0142ask\u0105 pastylk\u0119, kt\u00f3ra dzia\u0142a jak nadajnik GPS w pewien ograniczony spos\u00f3b. By dzia\u0142a\u0107 musi mie\u0107 ko\u0142o siebie telefon od 15 do 30 metr\u00f3w. G\u0142\u00f3wnie iPhone, ale chyba i Android r\u00f3wnie dobrze dzia\u0142a. Wr\u00f3ci\u0142em do domu i chcia\u0142em si\u0119 jako\u015b uspokoi\u0107. W plecaku mia\u0142em m\u00f3j notes kt\u00f3rego od grudnia 2020 roku zapisywa\u0142em, wkleja\u0142em bilety, karty pok\u0142adowe, a taki bilet na tramwaj z Charkowa mia\u0142 dla mnie warto\u015b\u0107 ogromn\u0105. Dla kogo\u015b to kawa\u0142ek papieru, dla mnie wspomnienia.<\/p>\n

Oko\u0142o 2 w nocy AirTag si\u0119 odezwa\u0142! Szybko przybli\u017cy\u0142em miejsce i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce jest w Tomaszowie Lubelskim. Jakie\u015b 80 kilometr\u00f3w od miejsca gdzie by\u0142em. Przybli\u017cy\u0142em i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce tym miejscem gdzie jest m\u00f3j plecak to OSiR! Kilka telefon\u00f3w i uda\u0142o mi si\u0119 tam dodzwoni\u0107 chocia\u017c by\u0142 \u015brodek nocy, ale to nic dziwnego jak w miejscu gdzie \u015bpi\u0105 ludzie z Ukrainy przed dalsz\u0105 drog\u0105, musia\u0142 by\u0107 kto\u015b kto nad tym czuwa. Mi\u0142a Pani w 40 minut znalaz\u0142a m\u00f3j plecak! Wys\u0142a\u0142em wcze\u015bniej jego zdj\u0119cie i informacje jakie mia\u0142em. Matko jak ja si\u0119 ucieszy\u0142em! Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce Pan pyta\u0142 wolontariuszk\u0119 dwukrotnie czy ten plecak mo\u017ce zabra\u0107. Ona przytakiwa\u0142a. Generalnie gdyby kto\u015b go otworzy\u0142 zobaczy\u0142by, \u017ce w \u015brodku s\u0105 prywatne rzeczy. D\u0142ugo nie mog\u0142em usn\u0105\u0107 i zastanawia\u0142em si\u0119 jak mog\u0119 odebra\u0107 ten plecak bo nie mia\u0142em tam swojego auta. Mia\u0142em to jednak ju\u017c w powa\u017caniu wi\u0119kszym bo zm\u0119czony jako\u015b uda\u0142o mi si\u0119 zasn\u0105\u0107. Wiedzia\u0142em, \u017ce mog\u0119 pospa\u0107 bo dopiero na 24 mia\u0142em swoj\u0105 10-cio godzinn\u0105 zmian\u0119.<\/p>\n

Oko\u0142o godziny 9:30 zadzwoni\u0142a do mnie koordynatorka z naszego miasteczka namiotowego z granicy, \u017ce w\u0142a\u015bnie na granic\u0119 przyjecha\u0142 transport medycznych rzeczy na Ukrain\u0119. Dw\u00f3ch niemc\u00f3w, za\u0142adowany van i szukali kogo\u015b do pomocy. Kogo\u015b kto co\u015b rozumie, kogo\u015b kto co\u015b ogarnia po drugiej stronie. Mnie nie trzeba by\u0142o dwa razy prosi\u0107. Po godzinie 10-tej by\u0142em ju\u017c w miasteczku i pozna\u0142em Jana i jego syna. Pobiega\u0142em chwil\u0119 po sto\u0142ach i zgarn\u0105\u0142em co\u015b dla siebie na \u015bniadanie. Jan wbi\u0142 w nawigacji szpital we W\u0142odzimierzu Wo\u0142y\u0144skim i ruszyli\u015bmy. Dawno nie mia\u0142em takiej adrenaliny. Telefon na\u0142adowany do po\u0142owy, bateria w aparacie 90%. Nie by\u0142o na to czasu, a m\u00f3j powerbank by\u0142 w plecaku, kt\u00f3rego nie mia\u0142em. Tak zacz\u0119\u0142y si\u0119 najciekawsze 24 godziny mojego \u017cycia przez ostatnie kilka lat.<\/p>\n

Po przekroczeniu granicy ruszyli\u015bmy do szpitala. Od razu by\u0142o wida\u0107, \u017ce Ukraina nie jest w swojej normalnej codzienno\u015bci. Punkty kontrolne, flagi, \u017co\u0142nierze, barykady. Wszystko to z przepi\u0119kn\u0105 pogod\u0105 w tle. Gdyby nie te wojenne elementy mo\u017cna by by\u0142o mie\u0107 wra\u017cenie, \u017ce nic si\u0119 nie zmieni\u0142o. I to dobrze bo kiedy pisz\u0119 ten tekst (01\/04\/22) zachodnia Ukraina cieszy si\u0119 wzgl\u0119dnie du\u017cym spokojem, daj\u0105c miejsce gdzie mog\u0105 przeczeka\u0107 osoby ze \u015brodkowej i wschodniej Ukrainy. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nasz szpital zosta\u0142 przez Jana, mojego kierowc\u0119 wybrany przypadkowo. Troch\u0119 musieli\u015bmy kluczy\u0107 by do niego wjecha\u0107, ale okaza\u0142 si\u0119 naszym oczom budynek typowy dla tej cz\u0119\u015bci \u015bwiata. Z zewn\u0105trz z lekka przera\u017caj\u0105cy, a mnie ka\u017cdy budynek medyczny przera\u017ca. Dojechali\u015bmy do blokady przed szpitalem, ustawionej g\u0142\u00f3wnie z work\u00f3w z piaskiem i tam zapytali\u015bmy o pomoc. Gdzie i komu mo\u017cemy przekaza\u0107 te dary. Auto by\u0142o w pe\u0142ni wype\u0142nione rzeczami medycznymi. Od r\u0119kawiczek po specjalistyczne rzeczy do przeprowadzania operacji. Dla mnie czarna magia. Dojechali\u015bmy pod szpital, kt\u00f3ry w po\u0142owie mia\u0142 zas\u0142oniete okna grubymi p\u0142ytami pa\u017adzierzowymi. Trudno mi powiedzie\u0107 co dok\u0142adnie by\u0142o na tych pi\u0119trach. Kiedy chcia\u0142em wej\u015b\u0107 do szpitala od razu zosta\u0142em zablokowany przez ochron\u0119, ale jak powiedziano, \u017ce jestem z ekipy pomocy humanitarnej to od razu zosta\u0142em wpuszczony. I tak by\u0142em pierwszy raz w \u017cyciu w ukrai\u0144skim szpitalu. W \u015brodku wszystko wygl\u0105da\u0142o normalnie. Poprosi\u0142em jedynie o pr\u0105d bo musia\u0142em pod\u0142adowa\u0107 telefon. Zostawi\u0142em go i zacz\u0105\u0142em pomaga\u0107. Du\u017co piel\u0119gniarek i lekarzy zebra\u0142o si\u0119 nad naszymi pud\u0142ami. Wszyscy byli szcz\u0119\u015bliwy. Wszyscy w\u0142\u0105cznie ze mn\u0105. Zrobi\u0142em kilka zdj\u0119\u0107. Jaki\u015b Pan ze szpitala nawet zaprosi\u0142 nas na obiad. Du\u017co dobrej energii. Dostali\u015bmy potwierdzenie, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 rzeczy z pude\u0142 pojedzie na front tam gdzie tego potrzebuj\u0105.<\/p>\n

W planach Jana by\u0142a ewentualna podr\u00f3\u017c gdzie\u015b dalej do 100 km od granicy. Dla mnie nie by\u0142 to \u017caden problem. Mo\u017cna by\u0142o zamkn\u0105\u0107 oczy i delektowa\u0107 si\u0119 wiosn\u0105. Wiosn\u0105 inna ni\u017c zazwyczaj, szczeg\u00f3lnie tam. Szczeg\u00f3lnie w moim sercu. Poniewa\u017c auto by\u0142o puste, a by\u0142o tam jeszcze 6 miejsc to Jan, kierownik wyjazdu (by\u0142y \u017co\u0142nierz), zasugerowa\u0142 \u017ce ch\u0119tnie kogo\u015b zabierzemy z Ukrainy do Polski. To nie by\u0142o daleko. Panie ze szpitala zasugerowa\u0142y by takie osoby zabra\u0107 z samej granicy. I tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o. W mi\u0119dzyczasie wpad\u0142em jeszcze do du\u017cego marketu by kupi\u0107 co\u015b, a w\u0142a\u015bciwie czaj, ale tego mojego nie by\u0142o i generalnie p\u00f3\u0142ki by\u0142y puste. Widok straszny. Kupi\u0142em wi\u0119c cztery batoniki Roshena, kt\u00f3re uwielbiam. Synowi Jana zasugerowa\u0142em zakup suszonych kalmar\u00f3w jako szybki kulinarny gift z Ukrainy. Na granicy dosiad\u0142o si\u0119 pi\u0119\u0107 Pa\u0144 i jeden ch\u0142opczyk. Podczas kontroli celniczka da\u0142a mi wszystkie paszporty i tak delikatnie mog\u0142em zobaczy\u0107 sk\u0105d s\u0105 nasi pasa\u017cerowie. G\u0142\u00f3wnie \u015brodkowo-po\u0142udniowa cz\u0119\u015b\u0107 Ukrainy.<\/p>\n

I tu sta\u0142a si\u0119 dla mnie kolejna wa\u017cna chwila. Jan zapyta\u0142 mnie czy po przekroczeniu granicy wr\u00f3cimy na Ukrain\u0119, a w\u0142a\u015bciwie do Lwowa by zabra\u0107 ludzi do Polski. Powiedzia\u0142em TAK. Oczami wyobra\u017ani widzia\u0142em jak spotkam si\u0119 z Pavlo, jak chocia\u017c na chwil\u0119 dotykam Lwowa. Kiedy zn\u00f3w zobaczy\u0142em moje miasteczko namiotowe to wiedzia\u0142em, \u017ce czasu jest ma\u0142o. Za\u0142atwi\u0142em by auto za\u0142adowa\u0107 produktami pierwszej potrzeby dla mam i dzieci. Du\u017co pieluch, soczki i tak dalej. Nosz\u0105c rzeczy, jad\u0142em zup\u0119 og\u00f3rkow\u0105. By\u0142a doskona\u0142a i ruszyli\u015bmy do Lwowa. Na naszej trasie by\u0142 Tomasz\u00f3w Lubelski i tak w du\u017cym skr\u00f3cie odebra\u0142em m\u00f3j plecak. By\u0142a na zegarku chwile przed godzin\u0105 17-st\u0105 kiedy zbli\u017cali\u015bmy si\u0119 do przej\u015bcia granicznego Hrebenne-Rawa Ruska. Mia\u0142em ju\u017c okazj\u0119 tam kiedy\u015b by\u0107. Po godzinie byli\u015bmy ju\u017c na terytorium Ukrainy. S\u0142o\u0144ce powoli schowa\u0142o si\u0119 za horyzontem i zapad\u0142a ciemno\u015b\u0107. Nasze auto by\u0142o oklejone flagami i czerwonymi krzy\u017cami. W kolejce by\u0142o sporo aut z Polski, kt\u00f3re mia\u0142y pomoc. Jak\u0105 tego rzecz jasna dok\u0142adnie nie wiem, ale cieszy\u0142em si\u0119.<\/p>\n

Dawno nie jecha\u0142em samochodem po Ukrainie. Zrobi\u0142o si\u0119 ciemno, wygaszone wsie, stacje paliw wy\u0142\u0105czone. Nad wszystkim totalnie gwie\u017adziste niebo. Gdzie\u015b w oddali na polu p\u0142on\u0119\u0142y trawy. Wszystko to zebra\u0142o si\u0119 w jaki\u015b obraz wewn\u0119trznie surrealistyczny. Gdy tylko zbli\u017cyli\u015bmy si\u0119 do granic Lwowa na wje\u017adzie by\u0142a barykada na kt\u00f3rej przy zgaszonych \u015bwiat\u0142ach odbywa\u0142a si\u0119 kontrola. Auta z pomoc\u0105 humanitarn\u0105 by\u0142y przepuszczane poza kolejno\u015bci\u0105. By\u0142 to wtedy moment gdzie realnie poczu\u0142em na sobie i w sobie, \u017ce w Ukrainie jest wojna. Tak fizycznie z daleka od bomb. Pu\u015bcili nas, Jan zapali\u0142 \u015bwiat\u0142a i ruszyli\u015bmy dalej. Miasto wygaszone, ale nie odczuwa\u0142em jakiego\u015b wi\u0119kszego napi\u0119cia. Powoli miejsca zacz\u0119\u0142y mi m\u00f3wi\u0107 jasno gdzie jestem. Na horyzoncie ukaza\u0142 si\u0119 znany mi dworzec kolejowy, kt\u00f3ry bardzo lubi\u0119 i mi\u0142o mi si\u0119 kojarzy.<\/p>\n

Nie mia\u0142em zasi\u0119gu, ale na dworcu by\u0142o wifi wi\u0119c napisa\u0142em do Oli, \u017ce dojecha\u0142em, \u017ce oczywi\u015bcie wszystko jest tak jak powinno by\u0107. Kilka chwil p\u00f3\u017aniej spotka\u0142em Pavlo, poczu\u0142em spok\u00f3j. To by\u0142 dobry czas by pogada\u0107, napi\u0107 si\u0119 czaju z namiotu z ciep\u0142ymi rzeczami, a w mi\u0119dzyczasie uda\u0142o nam si\u0119 zanie\u015b\u0107 fanty, kt\u00f3re przywie\u017ali\u015bmy z Polski. Musia\u0142em te\u017c wej\u015b\u0107 na sam dworzec i peron numer 1. Akurat wje\u017cd\u017ca\u0142 poci\u0105g na stacj\u0119, wagony opalane w\u0119glem, a dym zacz\u0105\u0142 wype\u0142nia\u0107 t\u0105 przepi\u0119kn\u0105 przestrze\u0144. Nie uda\u0142o nam si\u0119 finalnie nikogo zgarn\u0105\u0107 z dworca do Polski, ale mo\u017ce to i lepiej. Na samym dworcu by\u0142o sporo ludzie, ale mo\u017cna by\u0142o wyczu\u0107, \u017ce najwi\u0119ksze fale uchod\u017ac\u00f3w s\u0105 ju\u017c za nim. Charakterystyczny zapach wype\u0142nia\u0142 ca\u0142\u0105 przestrze\u0144, a uwag\u0119 od razu zwraca\u0142a na siebie grupa Rom\u00f3w. Mo\u017ce to byli Ci sami, kt\u00f3rzy w Warszawie upierali si\u0119 by jecha\u0107 na Ukrain\u0119. Tylko po co? Domys\u0142y zostawi\u0119 dla siebie.<\/p>\n

Podj\u0105\u0142em decyzj\u0119, \u017ce nie czekamy i wracamy do Zosina. Po\u017cegna\u0142em si\u0119 z wielkim \u017calem z Pavlo i ruszyli\u015bmy. W tym nat\u0142oku emocji zapomnia\u0142em, \u017ce jest po godzinie 22.<\/p>\n

Na terenie Lwowa i okolic od godziny 22 jest godzina policyjna. Dotar\u0142o do nas chwil\u0119 po tym jak na jednej z uliczek Lwowa zatrzyma\u0142a nas policja. Metoda na g\u0142upka zawsze dzia\u0142a, bo w sumie jakie cz\u0142owiek ma do\u015bwiadczenie z takimi rzeczami. \u017badnego. Policjant pu\u015bci\u0142, a my szybko wyjechali\u015bmy z miasta. Czu\u0142em ogromny niedosyt. By\u0107 we Lwowie, nie zobaczy\u0107 wi\u0119cej. No ale lepiej tak jak w og\u00f3le nie mie\u0107 takiej mo\u017cliwo\u015bci. Za granic\u0105 miasta zrobi\u0142o si\u0119 znowu ciemno, min\u0119li\u015bmy wielkiego \u017co\u0142nierza kt\u00f3ry betonowo sta\u0142 na wielkim napisie Czerwonograd. Co za nazwa! I gdzie\u015b znowu zatrzymali nas na d\u0142ugiej, czarnej drodze, znowu t\u0142umaczenie, \u017ce nie wiedzieli\u015bmy, \u017ce chcemy do domu, \u017ce pomoc. I tak nagle m\u00f3j telefon si\u0119 odezwa\u0142, byli\u015bmy ju\u017c w zasi\u0119gu polskiej sieci. Granica moment i przed zmian\u0105 daty pojawili\u015bmy si\u0119 na granicy. Tak zacz\u0119\u0142a si\u0119 moja 10-cio godzinna zmiana wolontariacka.<\/p>\n

Emocje i adrenalina zacz\u0119\u0142a opada\u0107. Uwierzcie mi, \u017ce ci\u0119\u017cko to opisa\u0107, zamieni\u0107 emocje, uczucia i obrazy w literki. Nigdy nie by\u0142em w tym dobry. Kiedy ju\u017c by\u0142o mi strasznie zimno w nocy, zosta\u0142 przekroczony jaki\u015b pr\u00f3g trzymania wewn\u0119trznego ciep\u0142a, a jeszcze do tego kontakt z namacalnym dramatem m\u0142odych dziewczyn, musia\u0142em si\u0119 zbunkrowa\u0107 w toalecie przy samej granicy. Tam by\u0142o tak ciep\u0142o, wzi\u0105\u0142em sobie krzes\u0142o i zasn\u0105\u0142em na 45 minut. Tak twierdzi\u0142a moja opaska. Kiedy tylko na horyzoncie pojawi\u0142o si\u0119 s\u0142o\u0144ce od razu wr\u00f3ci\u0142a energia i ch\u0119ci. Czeka\u0142em na godzin\u0119 10 by kto\u015b zabra\u0142 mnie do domku. I tak po 24 godzinach na nogach, tylu emocjach i obrazach zasn\u0105\u0142em. Nie zapomn\u0119 tej doby do ko\u0144ca \u017cycia.<\/p>\n

\"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Od ostatniego wpisu na moim blogu min\u0119\u0142o wiele czasu. To jak bardzo skrad\u0142 moje serce Instagram, tak m\u00f3j blog na tym cierpi. Nie zmienia si\u0119 ten fakt od lat, ale ile rado\u015bci daje pisanie tu cokolwiek. Dzi\u015b pierwszy dzie\u0144 kwietnia, a m\u00f3j marzec by\u0142 miesi\u0105cem bardzo ciekawym. Do nadrobienia na blogu mam Chark\u00f3w, Fuerteventura czy […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":11921,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[407],"tags":[163,1046,989,2072,421,2024,2073],"class_list":["post-11913","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-ukraina","tag-fuji","tag-lwow","tag-ukraina","tag-wlodzimierz-wolynski","tag-wojna","tag-x100v","tag-zosin"],"blocksy_meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11913","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11913"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11913\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11942,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11913\/revisions\/11942"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/11921"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11913"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11913"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11913"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}