{"id":4580,"date":"2015-12-07T15:50:06","date_gmt":"2015-12-07T14:50:06","guid":{"rendered":"http:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/?p=4580"},"modified":"2015-12-07T15:51:14","modified_gmt":"2015-12-07T14:51:14","slug":"pozniaky","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/2015\/12\/07\/pozniaky\/","title":{"rendered":"Pozniaky"},"content":{"rendered":"

\"UA_2015_RD-057\"<\/a> \"UA_2015_RD-058\"<\/a> \"UA_2015_RD-059\"<\/a> \"UA_2015_RD-060\"<\/a> \"UA_2015_RD-061\"<\/a> \"UA_2015_RD-062\"<\/a> \"UA_2015_RD-063\"<\/a> \"UA_2015_RD-064\"<\/a> \"UA_2015_RD-065\"<\/a> \"UA_2015_RD-066\"<\/a> \"UA_2015_RD-067\"<\/a> \"UA_2015_RD-068\"<\/a> \"UA_2015_RD-069\"<\/a> \"UA_2015_RD-070\"<\/a> \"UA_2015_RD-071\"<\/a> \"UA_2015_RD-072\"<\/a> \"UA_2015_RD-073\"<\/a> \"UA_2015_RD-074\"<\/a>
\nWagonik metra zatrzymuje si\u0119 na stacji Pozniaky (\u041f\u043e\u0437\u043d\u044f\u043a\u0438). \u00a0Zatrzymujemy si\u0119 chwile na antresoli i patrzymy na peron. Chocia\u017c pozornie stacja mo\u017ce wydawa\u0107 si\u0119 stara i ma\u0142o atrakcyjna\u00a0to ja chwil\u0119 rozkoszuj\u0119 si\u0119 jej wygl\u0105dem, prostot\u0105 i napisem z nazw\u0105 stacji. Tu\u017c przy wyj\u015bciu ze stacji metra znajduje si\u0119 „Puzata Hata” to sieci\u00f3wka, co\u015b jak bar mleczy gdzie za nieca\u0142e 10 z\u0142otych mo\u017cna wyj\u015b\u0107 sytym i zadowolonym, a w obecnym czasie tak\u017ce ogrzanym. Ta lokalizacja jest efektem dw\u00f3ch rzeczy. Po pierwsze nazwa stacji pad\u0142a w wyniku losowania, po drugie z lewej strony miasta, blokowiska idealnie pasowa\u0142y na miejsce, kt\u00f3re obowi\u0105zkowo trzeba by\u0142o posmakowa\u0107 w Kijowie. Co? Oczywi\u015bcie wielkie blokowiska, pe\u0142ne „szarej p\u0142yty”. To mi\u00f3d na moje serce. Jeste\u015bmy po prawej stronie miasta, za Dnieprem.<\/p>\n

Blokowiska to temat, kt\u00f3ry doskonale piel\u0119gnuje moj\u0105 wyobra\u017ani\u0119. Dlaczego? Wystarczy, \u017ce spojrzycie na fotografi\u0119\u00a0nad tym tekstem. Wielka \u015bcian pe\u0142na ma\u0142ych okienek. Nawet nie chc\u0119 ich liczy\u0107. Kiedy tak patrz\u0119 na \u015bcian\u0119, zamykaj\u0105c j\u0105 w wizjerze aparatu, zaczynam rozmy\u015bla\u0107, wyobra\u017ca\u0107 sobie, \u017ce ka\u017cde okno to inna historia. Zwykli ludzie, tacy jak wsz\u0119dzie z tymi samymi problemami. Takimi jak moje, jak Wasze, jak s\u0105siad\u00f3w z g\u00f3ry i za \u015bciany. Zwyk\u0142e \u017cycie, czasem szare, nudne, czasem bolesne, problematyczne, a czasami pe\u0142ne szcz\u0119\u015bcia i b\u0142ogo\u015bci. Ot zwyk\u0142y blok. Ja jednak przenikam bezkarnie przez te wszystkie okna, lec\u0119 z pr\u0119dko\u015bci\u0105 \u015bwiat\u0142a mi\u0119dzy jedn\u0105, a drug\u0105 klatk\u0105 i widz\u0119 zwyk\u0142o\u015b\u0107 i realno\u015b\u0107, to co chyba w \u017cyciu lubi\u0119 najbardziej. Realizm. Nikt jednak nie m\u00f3wi, \u017ce po\u0142\u0105czenie dw\u00f3ch rzeczy realistycznych, realnych, istniej\u0105cych tu i teraz musi powodowa\u0107 racjonalne historie. To chyba najwi\u0119ksze pi\u0119kno. Takie budowanie historii z klock\u00f3w. Ka\u017cdy klocek taki sam kszta\u0142tem, kolorem r\u00f3\u017cnym, ale dopiero z dystansu wida\u0107 jak abstrakcyjne mo\u017ce by\u0107 to po\u0142\u0105czenie, zawarte w jednej ca\u0142o\u015bci.<\/p>\n

\"UA_2015_RD-075\"Takie codzienne \u017cycie niesie za sob\u0105 dotyk rzeczy, zapach rzeczy. Widz\u0119 i czuj\u0119 to za ka\u017cdym razem. Chcia\u0142oby si\u0119 namacalnie wej\u015b\u0107 w ka\u017cd\u0105 z tych ma\u0142ych historii, ksi\u0105\u017cek, opowiada\u0144. I tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o. Postanowi\u0142em wej\u015b\u0107 na jedn\u0105 z betonowych p\u0142yt, na g\u00f3rce usypanej z ziemi, pe\u0142nej b\u0142ota. Przypomnia\u0142o mi si\u0119 czasy kiedy dorasta\u0142em na Ursynowie. Pod moim butem co\u015b zaiskrzy\u0142o, gdzie\u015b w oko si\u0119 rzuci\u0142o dziwny blask. Po moim butem ukaza\u0142a si\u0119 karta pami\u0119ci. Brudna, zakurzona niczym stary negatyw. Taka archeologia fotograficzna. Kiedy\u015b odkrywa\u0142o si\u0119 stare negatywy, dzi\u015b karty pami\u0119ci. Ta karta ma wymiary 11 na 15 milimetr\u00f3w. Wrzuci\u0142em j\u0105 do kieszeni i dopiero b\u0119d\u0105c w domu odtworzy\u0142em jej zawarto\u015b\u0107.<\/p>\n

Fotografie. Datowane od 1 kwietnia 2010 do sierpnia tego roku. W jednym z katalog\u00f3w by\u0142o 31 fotografii. To ca\u0142a zawarto\u015b\u0107 tej karty. Na wi\u0119kszo\u015bci zdj\u0119\u0107 wida\u0107 ma\u0142e dzieci i podejrzewam, \u017ce s\u0105 to wnukowie tej dw\u00f3jki starszych ludzi. Odkrycie takich fotografii wydaje si\u0119 jak przenikni\u0119cie do czyjego\u015b \u017cycia, ca\u0142kiem bez konsekwencji, zostawiaj\u0105c wi\u0119cej pyta\u0144 ni\u017c odpowiedzi.<\/p>\n

Uwielbiam takie fotografie. Proste nie ska\u017cone \u017cadnymi filtrami \u015bwiadomo\u015bci tworzenia.<\/p>\n

\"UA_2015_RD-077\"<\/a>
\n\"UA_2015_RD-079\"<\/a>
\n\"UA_2015_RD-076\"<\/a>
\n\"UA_2015_RD-078\"<\/a><\/p>\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wagonik metra zatrzymuje si\u0119 na stacji Pozniaky (\u041f\u043e\u0437\u043d\u044f\u043a\u0438). \u00a0Zatrzymujemy si\u0119 chwile na antresoli i patrzymy na peron. Chocia\u017c pozornie stacja mo\u017ce wydawa\u0107 si\u0119 stara i ma\u0142o atrakcyjna\u00a0to ja chwil\u0119 rozkoszuj\u0119 si\u0119 jej wygl\u0105dem, prostot\u0105 i napisem z nazw\u0105 stacji. Tu\u017c przy wyj\u015bciu ze stacji metra znajduje si\u0119 „Puzata Hata” to sieci\u00f3wka, co\u015b jak bar mleczy […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1053,407,123],"tags":[1063,163,1061,352,1044,128,989,739,973,1003,1062,1056,1052,1060],"class_list":["post-4580","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kijow","category-ukraina","category-wschod","tag-archeologia-obrazu","tag-fuji","tag-fujifilm","tag-kiev","tag-kijow","tag-mysli","tag-ukraina","tag-ukraine","tag-wschod","tag-x100t","tag-za-wschodnia-granica","tag-1056","tag-1052","tag-1060"],"blocksy_meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4580","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4580"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4580\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4610,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4580\/revisions\/4610"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4580"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4580"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4580"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}