{"id":6612,"date":"2011-11-19T14:14:25","date_gmt":"2011-11-19T13:14:25","guid":{"rendered":"http:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/?p=6612"},"modified":"2016-03-11T14:15:32","modified_gmt":"2016-03-11T13:15:32","slug":"zapiski-na-kolanie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/2011\/11\/19\/zapiski-na-kolanie\/","title":{"rendered":"Zapiski na kolanie"},"content":{"rendered":"

\"3617\"
\n\"3618\"
\n\"3619\"
\n\"3620\"
\n\"3621\"
\n\"3622\"
\n\"3623\"
\n\"3624\"
\nBez wahania mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce podczas jednej „ma\u0142ej” podr\u00f3\u017cy dzieje si\u0119 wi\u0119cej ni\u017c podczas pobytu w jednym miejscu. Przemieszczanie si\u0119 jest \u015bwietn\u0105 spraw\u0105, ale czasem nie jest us\u0142ane r\u00f3\u017cami. Im mniej tych r\u00f3\u017c tym z czasem ciekawiej. Z czasem.<\/p>\n

Podr\u00f3\u017c z Ko Samui do Bangkoku trawa\u0142a oko\u0142o 25 godzin (800 km). Samolotem zaledwie godzin\u0119 z groszami. My zdecydowali\u015bmy si\u0119 na podr\u00f3\u017c d\u0142u\u017csz\u0105, ale z dodatkami i co za tym idzie – ta\u0144sz\u0105. Pisa\u0142em ju\u017c o tym jak wygl\u0105da transport z punktu A do punktu B. Najpierw busik z kierowc\u0105, kt\u00f3ry przed\u017ce\u017ania\u0142 \u017cydowskich turyst\u00f3w. Po ka\u017cdym udanym wymijaniu aut i skuter\u00f3w, u\u015bmiecha\u0142 si\u0119 jeszcze weselej. Czu\u0142em dziwne dr\u017cenie st\u00f3p kiedy na styk wykonywa\u0142 swoje manewry. Kolejna senna poczekalnia w porcie. Ludzie opr\u00f3\u017cniaj\u0105 butelki i puszki z zimnymi napojami. Za chwil\u0119 wszyscy z plecakami i walizkami kieruj\u0105 si\u0119 na prom. Niemcy wyj\u0119li ksi\u0105\u017cki, brytyjki zajada\u0142y si\u0119 kanapkami z czipsami. Ja dr\u0105\u017cy\u0142em kolejne strony o Korei P\u00f3\u0142nocnej. W drugim porcie czeka\u0142 autobus. Wielki, stary i \u015bmierdz\u0105cy. Wszyscy si\u0119 za\u0142adowali.<\/p>\n

Te autobusy maj\u0105 sw\u00f3j klimat. Zawsze staram si\u0119 wyobrazi\u0107 sobie czasy kiedy te maszyny by\u0142y nowoczesne. Dzi\u015b je\u017cdz\u0105 i staraj\u0105 si\u0119 ch\u0142odzi\u0107. Po 90 minutach jazdy autokar skr\u0119ci\u0142 w ma\u0142\u0105 drog\u0119 na ko\u0144cu kt\u00f3rej by\u0142o biuro podr\u00f3\u017cy. Tam wszyscy wysiedli i przesiadali si\u0119 w inne autobusy. Miejsce to wygl\u0105da\u0142o jak z filmu. Rol\u0119 foteli do siedzenia odgrywa\u0142y fotele lotnicze. \u015amierdzia\u0142o jakim\u015b przekr\u0119tem, ale za chwil\u0119 zn\u00f3w wsiedli\u015bmy do tego samego autobusu i pojechali\u015bmy dalej. Naszym oczom ukaza\u0142 si\u0119 dworzec kolejowy Surat Thani, wyobra\u017ca\u0142em go sobie jako wielki budynek, t\u0119tni\u0105cy \u017cyciem z mas\u0105 r\u00f3\u017cnych punkt\u00f3w gastronomicznych. Czar prys\u0142. Zwyk\u0142y ma\u0142y budynek. Obok par\u0119 sklepik\u00f3w, wszystkie zamkni\u0119te. Na siedzeniach ludzie, wi\u0119kszo\u015b\u0107 ju\u017c spa\u0142a. Ten dzie\u0144 by\u0142 wyj\u0105tkowo gor\u0105cy. Stopni trzydzie\u015bci pi\u0119\u0107 w cieniu.<\/p>\n

Do odjazdu poci\u0105gu zosta\u0142o nam tylko 7 godzin. Trzeba by\u0142o co\u015b zje\u015b\u0107. Poszli\u015bmy w ciemno, w w\u0105skiej uliczce by\u0142 jaki\u015b bazar. Mo\u017cna na nim kupi\u0107 gacie, p\u0142yty DVD czy ma\u0142e \u017c\u00f3\u0142wie. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 sklepik\u00f3w by\u0142o jakimi\u015b dziwnymi punktami, w kt\u00f3rych przyznam nie wiem co si\u0119 sprzedaje. Ludzie siedz\u0105 i nic si\u0119 nie dzieje. Kr\u0119cili\u015bmy si\u0119 ko\u0142o szeregu stragan\u00f3w z jedzeniem. Po paru podchodach wzi\u0119li\u015bmy od m\u0142odego ch\u0142opca par\u00f3wki na patykach. Do odjazdu tylko 6 godzin. Wr\u00f3cili\u015bmy na stacj\u0119 rozgl\u0105daj\u0105c si\u0119 za czym\u015b na kolacj\u0119. Wyb\u00f3r pad\u0142 na faceta, kt\u00f3ry z trzech kot\u0142\u00f3w podawa\u0142 zup\u0119. Ry\u017c, kurczak, wieprzowina. Usiedli\u015bmy i Pan nam poda\u0142 zup\u0119. By\u0142a dobra, ciep\u0142a. Do tego rozwodniony czaj, w prezencie. Cz\u0119\u015bci mi\u0119sne niejadalne trafi\u0142y dla dw\u00f3ch ps\u00f3w, kt\u00f3re kr\u0119ci\u0142y si\u0119 pod naszym sto\u0142em. Dziura.<\/p>\n

Wr\u00f3cili\u015bmy na stacj\u0119. Szybko zaj\u0119li\u015bmy miejsca i czekali\u015bmy na poci\u0105g. Przez tyle godzin mo\u017cna by\u0142o poobserwowa\u0107 pasa\u017cer\u00f3w i obs\u0142ug\u0119 stacji. Kierownik stacji chodzi\u0142 z niebieskim flamastrem i zapisywa\u0142 na tablicy zmiany w rozk\u0142adzie jazdy.<\/p>\n

Nad g\u0142ow\u0105 wiatrak obraca\u0142 si\u0119 jakby zaraz mia\u0142 si\u0119 urwa\u0107. By\u0142 ju\u017c p\u00f3\u017any wiecz\u00f3r, a temperatura nic, a nic si\u0119 nie
\nzmniejszy\u0142a. Czu\u0142em jak muchy \u0142azi\u0142y po mnie, chc\u0105c mnie zje\u015b\u0107. Raz wjecha\u0142 poci\u0105g klasy trzeciej. Stacja jak by podskoczy\u0142a. Ludzie wsiadali i wysiadali. Przekazywali sobie paczki, pieni\u0105dze. Poci\u0105g odjecha\u0142. Stacja zn\u00f3w si\u0119 jakby zapad\u0142a. S\u0142ycha\u0107 tylko wiatraki, jaki\u015b serial w telewizorze przy suficie. Czas lecia\u0142.<\/p>\n

Tajskie poci\u0105gi dziel\u0105 si\u0119 na trzy klasy. Klasa 1, dwa miejsca le\u017c\u0105ce w przedziale. Klasa 2, miejsa siedz\u0105ce kt\u00f3re w kilka chwil przeistaczaj\u0105 si\u0119 w kuszetki, oddzielone od korytarza b\u0142\u0119kitn\u0105 zas\u0142onk\u0105. Klasa 3, miejsca siedz\u0105ce, otwarte okna, klimatyzacji brak. Szybko zaj\u0119li\u015bmy nasze miejsca i poszli\u015bmy spa\u0107. Sen jaki by\u0142 taki by\u0142, co jaki\u015b czas szarpni\u0119cia wagonu sugerowa\u0142y mi, \u017ce zaraz umr\u0119. Zawsze tak mam.<\/p>\n

Na bilecie widnia\u0142a godzina 10:30 w Bangkoku. Rano w wagonie opustosza\u0142o, wi\u0119c \u017cy\u0142em z nadziej\u0105 na d\u0142ugi sen. M\u0142ody konduktor (odpowiednik rosyjskiego prowadnika) ju\u017c o \u00f3smej rano wszystkich wybudza\u0142. Nikt nie powiedzia\u0142, \u017ce poci\u0105g nie doje\u017cd\u017ca do Bangkoku tylko do jakiej\u015b ma\u0142ej mie\u015bciny. Tam czeka\u0142 na nas kolejny autobus. Kolejny trup jecha\u0142 prawie 2,5 godziny do Bangkoku. Moje siedzenie wraz z ka\u017cdym ruchem autobusu chwia\u0142o si\u0119 do przodu i do ty\u0142u. Dawno tak mn\u0105 nie wytrz\u0119s\u0142o. Pod dworcem taxi i do hotelu. Dopiero mo\u017cna by\u0142o poczu\u0107 jaki ukrop panuje na miejscu. To taki rodzaj ciep\u0142a, kt\u00f3ry odbiera si\u0142\u0119.<\/p>\n

Uwielbiam podr\u00f3\u017cowa\u0107. Chcia\u0142em si\u0119 podzieli\u0107 z tym co widzia\u0142em. Fotografie to wspania\u0142a pomoc w odtwarzaniu sobie obraz\u00f3w naszych wydarze\u0144.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bez wahania mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce podczas jednej „ma\u0142ej” podr\u00f3\u017cy dzieje si\u0119 wi\u0119cej ni\u017c podczas pobytu w jednym miejscu. Przemieszczanie si\u0119 jest \u015bwietn\u0105 spraw\u0105, ale czasem nie jest us\u0142ane r\u00f3\u017cami. Im mniej tych r\u00f3\u017c tym z czasem ciekawiej. Z czasem. Podr\u00f3\u017c z Ko Samui do Bangkoku trawa\u0142a oko\u0142o 25 godzin (800 km). Samolotem zaledwie godzin\u0119 z […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1397],"tags":[365,116,496],"class_list":["post-6612","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-tajlandia","tag-azja","tag-podroz","tag-tajlandia"],"blocksy_meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6612","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6612"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6612\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6613,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6612\/revisions\/6613"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6612"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6612"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/robertdanieluk.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6612"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}