Najtrudniej napisać i opisać rzeczy które najbardziej bolą. Myśli wzburzone, wielokrotne, mocne, trudne, wypełnione emocjami. Wszystkim. Pełen zakres. I ten smutek, przenikliwy, od stóp, aż po głowę. Wiele razy zastanawiałem się jak będzie wyglądał ten dzień i co dalej. Wczoraj…
Z piątku na sobotę strasznie zmarzłem, w kieszeni miałem jedną rękawiczkę. Wróciłem do domu na piechotę. Gdzieś na Dworcu Centralnym otworzyłem mocno oczy by zobaczyć jak moje problemy są banalne. Zimno odbiera i daje, dlatego lubię chłód. W końcu piszę…
Nie wiem co napisać.
Wieczorne spacery z psem. A w tle Grzegorz Turnau – Cafe Sułtan -Zmierzch
2 marca 2004 „No prosze Cie Robert daj mi już spać…”